Carrière, comfort en consumeren, dat is de topdrie. Als je op een feestje van 25-jarigen een microfoon aan het plafond zou hangen, zul je ze alleen maar horen vertellen waar ze uit zijn geweest, wat ze verdienen en wat ze hebben gekocht.
Dit is de titel van het afgelopen week verschenen boek van Fleur Jurgens.
Met behulp van interviews maakte Fleur een samenvatting van alle meningen (met cijfers onderbouwd) die er de afgelopen jaren over Marokkaanse jongens geuit werden door onder andere leraren, kinderrechters, werkmeesters, tolken, opvoedkundigen, huisartsen, gezinstherapeuten, forensisch psychiaters en politieagenten.
Het boek laat zien dat er ook echt wat aan de hand is, dat het niet „wel meevalt” of „vanzelf wel overgaat”. Maar wat de exacte oorzaak is en wat er aan te doen is, dat weet Fleur natuurlijk ook niet.
Het was 19 november 2004 en Rita Verdonk (minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie) wilde een hand geven aan een imam. Maar dat was niet wederzijds, wat uitgebreid in het nieuws is geweest en onder andere na te lezen is op Wikipedia (Hand_geven): de imam vond dat hij vrouwen niet mag aanraken.
Het lijkt hier te gaan om een grote tegenstrijdigheid tussen twee culturen, maar is dat ook zo?