mensen
Zijn sociopaten besmettelijk?
Geplaatst door mensen op 5-05-2007
Men zegt dat mensen die langere tijd met een sociopaat omgaan, hun gedrag aanpassen op de gedragingen van de narcist, en daardoor zelf van karakter lijken te veranderen: ze worden als het ware zelf sociopaat.
Een kort kontakt met een sociopaat kan geen kwaad, maar sommige mensen raken geestelijk en financieel beschadigd door hun relatie met een sociopaat. Wat je in elk geval moet zien te voorkomen is dat de sociopaat je van hem/haar afhankelijk maakt.
Dit artikel bevat helaas nog geen verwijzingen naar informatiebronnen.
Geestelijke schade
Doordat de sociopaat je verwijten maakt ga je aan jezelf twijfelen. De sociopaat zou je zo een depressie in kunnen praten.
Mocht dat lukken, dan zal de sociopaat zich daardoor beter voelen – voor eventjes (voor een voorbeeld zie de film „Anger Management”).
Financiële schade
Je kunt op verschillende manieren financiële schade oplopen door contact met sociopaten.
Bijvoorbeeld doordat deze zonder jouw toestemming voorwerpen wegnemeemt uit je huis (kleptomanie), of meer „onschuldige” schade zoals het normaal vinden dat jij alle kosten voor drankjes en vervoer betaalt als je samen uitgaat, of dat jij terugbelt omdat het beltegoed bijna op is (de nieuwe opwaardeerkaart in het hoesje van de telefoon is alleen voor noodgevallen).
Soms manipuleert de sociopaat je zo dat je vrijwillig geld geeft (gold diggers). De sociopaat blijft bij je tot je geld op is.
Leven na de sociopaat
Op een gegeven moment realiseert iemand zich slachtoffer te zijn geweest van een sociopaat (in wat voor vorm dan ook).
Vaak gaat zoiemand de gebeurtenissen analyseren, en het is een bekend gegeven dat er een kans is dat diegene gedurende een periode daarna (enkele maanden) misbruik gaat maken van de nieuw verworven kennis over sociopaten: ze gaan zich zelf zo gedragen.
Dit is meestal gelukkig maar tijdelijk.
Rogier zei
Het probleem is, dat de manier van werken van een sociopaat, zolang men zelf niet het slachtoffer is, als zeer doeltreffend ervaren kan worden. Alles lijkt vrij normaal en vooral kinderen kunnen moeilijk zien dat er iets misloopt, maar ook voor volwassenen komt alles normaal over, En vooral begint men mee te leven in zijn manier van denken. De sociopaat verlegd de grenzen van het aanvaardbare. Achteraf moet men zijn zelfrespect herwinnen. Ik heb zelf jaren met een sociopaat moeten leven, wanneer die zich tegen je keert sta je gewoon machteloos want hij domineert zijn omgeving, die wil of kan niet aanvaarden dat er iets mis is. Dat laatste is vaak het ergste, een sociopaat weet zijn omgeving zeer goed te bespelen en de enige oplossing is los komen uit zijn omgeving. Ik kan me zeer goed inleven in de voorgaande reacties.
nona zei
Mijn vader is een sociopaat en alcoholist… geen fijne combinatie.
was altijd een gevoeloze man, die er gewoon niet voor je was.
Heb helaas veel te lang bij hem in huis gewoond.. waar ik door in een depressie ben geraakt.
hij weet sinds kort dat hij dus sociopaat is.
en hij is ook nog eens bijna doof geboren.. wat er ook weer mee te mken is
Helena zei
Hallo allemaal,
na jaren aan mijzelf te hebben getwijfeld en enorme minderwaardigheidscomplexen te hebben ontwikkeld ben ik er nu achter dat mijn beide ouders sociopathen zijn en dat ik ook continu relaties aanging met mensen die soortgelijk gedrag vertoonden, zij het in meer of mindere mate.
de vraag is of je besmet kan raken door sociopathen. mijn ervaring is dat dit wel het geval is, indien je gevoelig bent en je de neiging hebt je afhankelijk en vooral open op te stellen, waardoor je groter risico loopt gemanipuleerd te worden en vastgezet te worden in de levens van deze mensen waardoor je je gaat identificeren met hen. ik ben niet zo, maar mijn hele belevingswereld was vanuit het perspectief van de sociopaat, waardoor ik moeilijk contact kon maken met anderen, de relaties met vrienden die het goed met me voorhadden gingen kapot. Ik was zo ingecapseld door hen en het was ook niet mogelijk om relaties met anderen in stand te houden door de chaos die ik mijn leven binnen liet. Ik moest continu verhuizen en kon daardor moeiljk een baan vasthouden en ook geen plannen maken voor de toekomst. Hun probleem werd mijn probleem, ik ben volledig vervreemd geraakt van mijzelf.
Het is soms moeilijk te herkennen. deze mensen zullen alles gebruiken om je voor hun karretje te spannen, alle gevoelens van liefde en emotie die jij hebt zullen worden gebruikt voor hun eigen gewin. schuldig of verantwoordelijk voelen ze zich niet, ze wijzen altijd naar anderen en alles rationaliseren ze weg. jij bent degene die blij moet zijn dat ze zus of zo voor jou doen, ze hebben geen enkel inlevingsgevoel, ze zijn er alleen op uit om je compleet uit te zuigen en als je in hun ogen niets meer te bieden hebt, dan laten ze je vallen als een baksteen en gaan ze vrolijk door op zoek naar het volgende slachtoffer. echter het wordt zo gebracht dat zij het slachtoffer zijn, vaak van hun ouders of van andere omstandigheden, ze doen altijd heel erg zielig en hebben ook heel vaak medelijden met anderen, zeggen ze, maar eigenlijk hebben ze medelijden met zichzelf. ze hebben vaak gestudeerd, heel vaak zelfs psychologie, en hebben maatschappelijk een hoge positie. Ze praten voornamelijk over goed doen, maar in realiteit gaat het hen om het image en wat voor voordeel er voor hen zelf uit te halen is.ze laten je vaak voelen dat je hen nodig hebt, dat je niet zonder hen kunt, maar de waarheid is dat zij niet zonder jou kunnen, ze hebben jou nodig om te bestaan, omdat ze van binnen leeg zijn, er zit een groot gapend zwart gat wat continu gevuld moet worden met wat ze van anderen kunnen krijgen. Van de buitenkant lijken het hele leuke gezellige mensen, soms zelfs heel erg lief, te lief bijna. Dat is de grootste valkuil, ze doen lieve dingen voor je, geven je aandacht, als je hapt dan hebben ze je en zit je in hun net gevangen. Als je niet meer doet wat zij willen worden ze boos, gaan ze je verwijten maken, maken je spullen kapot, soms zijn ze zelf degene die je aan de kant zetten omdat jij niet meer voldoet in hun ogen, het is een zeer manipulatief en verwarrend spel dat er gespeeld wordt.
door mijn jeugd ben ik dit gedrag normaal gaan vinden, maar het is niet normaal. deze mensen kun je niet helpen of schaden, je gaat er zelf aan onderdoor, je kunt hen alleen maar vaarwel zeggen en leren van de ervaring die het je heeft opgeleverd.
ik heb nooit de kans gehad om een eigen identiteit of eigen leven op te bouwen, aangezien mijn leven doordat ik de relatie met mijn ouders intact hield en nieuwe relaties aan te gaan met mensen die ook sociapatisch gedrag vertonen, “in dienst” kwam te staan van anderen. ik had niet de energie om iets voor mijzelf te doen, omdat zij zoveel aandacht vroegen. pas op mijn 36e ging ik begrijpen hoe het zo ver heeft kunnen komen en dat mijn eigen leven een grote puinhoop is. Toen ik de kracht had om alle banden met familie en “vrienden” te verbreken, begon mijn zelfvertrouwen te groeien en kon ik weer wat perspectief voor de toekomst zien. Ondanks dat ik er helemaal alleen voor sta, wat ik vroeger een hele angstige gedachte vond, maar nu geeft het me kracht. ik heb veel meer energie dat ik aan mijzelf en mijn kinderen kan besteden en het gaat gelukkig steeds beter met ons.
natuurlijk ben ik de kwaaie pier, ik word gestalked en zwartgemaakt, maar ik blijf doorzetten, het is de enige weg om nog een beetje een leuk bestaan te krijgen.
Dit alles heeft natuurlijk kunnen gebeuren omdat ik het heb toegelaten, ik ben er zelf bij geweest en dat is voor mij het moeilijkste gedeelte geweest, mijzelf vergeven dat ik me hiervoor heb geleend en het verleden achter me laten.
ik ben mijn onschuldigheid definitief kwijt, ik zal vanaf nu heel erg voorzichtig zijn met wie ik nu nog in mijn leven toelaat. Ik hoop dat mijn verhaal anderen kunnen helpen dit gedrag beter te herkennen, ik wens iedereeen die hiermee te maken heeft gehad in zijn/haar leven veel succes toe.
Helana
bert zei
Helena,
Meestal lopen mensen onbewust in een
cirkel en weten daardoor de situatie
waarin ze zitten niet te doorbreken.
Alleen door je bewust te worden hiervan,
kun je een ander (beter) leven krijgen
Bert
Helena zei
dat klopt, maar bewustwording alleen is niet genoeg. Wanneer je je bewust bent geworden, zul je een keuze moeten maken. Kies je voor jezelf? Wanneer je de keuze voor jezelf maakt zul je moeten handelen.
En blijven handelen. En wanneer je gehandeld hebt zul je moeten blijven kiezen en handelen voor jezelf, anders loop je het risico om terug te vallen. Sociopaten komen in vele soorten en maten zo te zeggen.
Ookal zeg je iemand vaarwel, dan zul je nog heel lang alert moeten blijven omdat je vaak onbewust toch weer “zwakheden” hebt waar misbruik van gemaakt zal kunnen worden. Wanneer je afscheid neemt van een bepaalde situatie en personen dan ben je zeer kwestbaar. Het is soms moeilijk om vol te houden, juist dan moet je sterk zijn. Het kan jaren duren voordat een bepaald patroon is herkend en ontkrachtigd.
Ik schrijf dit om te benadrukken dat bewustwording samen gaat met actie ondernemen om je leven te veranderen en dat je dit moet blijven volhouden. Dit uit de ervaring dat toen ik eenmaal afscheid had genomen van een situatie, er toch enkele jaren later iemand met een zelfde soort gedrag mijn leven wist binnen te komen in een periode waarin ik behoefte had aan steun en dit een wolf in schaapskleren bleek te zijn. Blijf bij jezelf en blijf alert.
Groeten,
Helena
Cor zei
Hoi
het heeft even geduurd voordat ik doorhad dat mijn inmiddels exvriendin een sociopaat is.
Het verwarrende en dat is mischien een tip voor mensen die er nog steeds mee leven, is dat je gevoel hele andere signalen bij dit soort mensen geeft dan wat er werkelijk aan de hand is.
Pas als je de schellen van je ogen vallen en je staat daar alleen en uitgekleed met deurwaardes die aan je deur kloppen, een gevoel dat je totaal geen (In mijn geval) een vrouw nog kunt vertrouwen en terugkijkt op je zielige slaafse gedrag je pogingen om de boot maar varende te houden, de vele leugens het bedrog, het geweld…..pas dan weet je dat die enkeling die je waarschuwde gelijk had.Bij een sociopaat als partner moet je niet dat veilige gezellige gevoel volgen dat ze je zo goed kunnen geven, maar kijken naar je eigen gedrag en hoejij het zou vinden als een vriend van je zo behandeld zou worden
groetjes Cor
Agnes zei
Ik was blijverrast om deze site te vinden. Eindelijk erkenning en herkenning. En gelukkig ook hoopvolle en moedige verhalen.
Ik herken heel veel uit jullie verhalen. De verbijstering over de leugens, de manupilatie. De enorme twijfel aan mezelf, telkens weer. En vooral de machteloosheid. Hij is de vader van mijn kinderen. Ik zal daarom voorlopig niet van hem loskomen. Ik leer nu om te bedenken wat ik wil en hoe ik het wil, en vooral niet met hem in discussie te gaan. Want ik verlies het. Ook al heb ik gelijk.
Tot mijn grote schrik merk ik nu ook soortgelijke persoonskenmerken bij mijn werkgever en bij een collega. Gelukkig heb ik veel collega’s en kan ik hun redelijk uit de weg blijven. Maar het blijft moeilijk. Het kost me telkens weer spanningen.
Ik wens jullie allemaal veel succes en sterkte.
Agnes
suffie zei
Jeetje, gisteren kwam ik op het spoor van sociopathische en narcistische persoonlijkheidsstoornissen en ik heb de hele avond zitten googelen en lezen. Dit is mijn leven! Ik word al jaren aan alle kanten “geslacht” door de man waar ik verliefd op ben.
Natuurlijk weet ik allang dat er iets goed mis is met het object van mijn affectie. Liegen, manipuleren, machtsmisbruik, proberen afhankelijkheid te creeren, negeren, andere mensen inzetten om mij in de gaten te houden of te sturen, paranoia, jaloezie, kleineren, straffen, huilen, depressief gedrag, zielig doen, seksueel vernederen. Maar net op het goede moment weer liefdevol, altijd de deur op een kier houden, altijd zorgen dat ik net niet wegga.
En je zult het niet geloven, maar ik ben een slimme meid. 34, hoog opgeleid, succesvol eigen bedrijf, financieel onafhankelijk, liefdevolle mensen om mij heen. Hoe heeft dit in godsnaam kunnen gebeuren? Sommige gedragingen zijn ZO volslagen idioot, ik sta erbij en kijk ernaar en geloof gewoon niet dat iemand zo gevoelloos en gemeen kan zijn.
Maar toch fijn om dan te lezen dat niet IK mijn verstand ben verloren, maar dat het toch echt aan hem ligt.
Irma zei
Ik ben 43 jaar lang getreiterd, gepest, geslagen, vernederd etc. door mijn zus. Sinds mijn zus kon praten en lopen begon de ellende. Zij wist iedereen om haar vinger te winden. Ze pikte al mijn vrienden en vriendinnen van me af. Ze heeft er voor gezorgd dat ik haast geen vrienden meer heb en ook bij de familie is ze nu bezig ze bij mij weg te krijgen en te zorgen dat die een hekel krijgen aan mij. Bij anderen deed ze ook zo. Een goede vriend van haar is door haar aan de drank geraakt en wil haar nooit meer zien. Iedereen gelooft mijn zus en mij niet. Mijn moeder had een hulp in de huishouding. Zij, haar man en haar moeder kijken ontzettend op mij neer. Iedereen gelooft mijn zus (behalve een paar goede vriendinnen en vrienden die ik gelukkig nog heb. Ik heb veel talent voor kunstschilderen. Dat wordt volledig omlaag gehaald. Mijn man en ik hadden een winkel waar ze regelmatig dingen zeer openlijk stal. Vond dit heel normaal en maar profiteren. Toen mijn man daar wat van zei wilde ze ons nooit meer zien. Ze loog over mij tegen iedereen die zij kent.
Het probleem is dat ik zeer zachtaardig ben en niet voor mezelf kan opkomen. Ik ga nu een assertiviteitscursus volgen. De man van mijn zus was zeer handtastelijk en wil me nooit meer zien sinds ik er melding van heb gemaakt bij de politie. Ik nam een goede kennis in vertrouwen, maar zij is op de hand van mijn zus en vertelde alles door.
Mijn zus maakte toen wij nog kinderen waren van alles stuk van mij als ze haar zin niet kreeg of verloor bij een spelletje mens erger je niet o.i.d. Altijd schreeuwde ze en sloeg mij en ik kon en kan niet tegen haar op. Zij heeft mij zeer in mijn eigenwaarde aangetast en mij zeer onzeker gemaakt. Vandaar ook die assertiviteitscursus die ik wil gaan volgen.
Vrienden en kennissen van haar, die mij ook kennen, negeren mij nu volkomen en vinden mij gemeen en vals. Maar dat komt door mijn zus die iedereen tegen mij opzet. Zij heeft me verslaafd gemaakt aan het roken. Toen ik 20 was moest ik gewoon gaan roken van haar, anders zou ze niets meer tegen mij zeggen.
Verder zet ze mij overal voor schut. Zij regelt alles (en dat precies op de dagen dat ik een schilderworkshop heb). Ik mag haar kinderen niet meer zien. Zij had mij en mijn man ook geen peetoom en peettante gemaakt. Dat werden kennissen die ook zeer op mij neerkijken.
Omdat ik niet van me af kon bijten pakte ze me aan alle kanten. Ze vernedert mij enorm en heeft mij psychische schade laten oplopen. Volgens haar kan ik niets. Sinds mijn man zei dat ze niet meer mag profiteren van ons is ze woest en negeert ons volkomen. Ze behandelt mij als oud vuil en als een enorm dom iemand terwijl ik dat niet ben (paar jaar gestudeerd om mezelf te bewijzen tegenover haar). Ik ben zeer creatief en heb veel talent en dat boren zij, haar kennissen, de ex-werkster van mijn moeder volledig de grond in. Ik kan het gewoon niet en ze kijken er gewoon op neer. Ook op mij.
Ik kan nog steeds niet goed van me afbijten en ben gelukkig zelf niet sociopatisch geworden. De mensen die me mogen en die me kennen vinden me heel zachtaardig, sociaal en vriendelijk en zo wil ik gewoon blijven.
Wanneer mijn zus mij een klap wil geven, dan zie je al de kwaadaardigheid op haar gezicht verschijnen. Doodeng is dat. Verder schept ze op over wat zij niet allemaal kan.
Een “nee” accepteert ze van niemand. Dan wordt ze woest. Ze is heel kwaadaardig.
Wat mijn zusje ook altijd deed toen ze heel klein was: insekten pootjes uittrekken en vleugeltjes. Idem bij spinnen. Ze deed kikkers pijn en pestte graag onze hond. Dieren plagen doet ze nog steeds graag en geeft haar hondje vaak gewoon op zijn kop terwijl het diertje niets doet en dan is het heel erg bang. Ze vindt het zelfs niet erg als haar jongste zoontje ook insekten etc. pest.
Ze zet me altijd voor gek. Laat mij nooit praten, valt altijd in de reden en als ik met een ander praat dan gaat zij, of de ex-werkster van mijn moeder praten met anderen en dan zeggen ze dat ik mijn mond moet houden. De ex-werkster van mijn moeder is net zo erg. Zij kijkt ontzettend op mij neer terwijl zij zelf niet eens de huishoudschool heeft afgemaakt. Zij haat mij en waarom….???? Ik heb hen nooit wat aangedaan, maar zij berokkenen mij al jaren psychische schade en hebben daar de grootste lol in. Ik moet altijd naar ze luisteren en doe ik dat niet, dan is het huis te klein…
Ik heb eens alles van me afgeschreven wat mijn zus me allemaal heeft aangedaan en dat waren 7 a-viertjes.
Volgens mij is mijn zus niet alleen een sociopaat, maar vertoont ze ook trekjes van een psychopaat.
Gelukkig is mijn moeder absoluut niet partijdig en neemt ze het ook op voor mij. Mijn man steunt me heel erg en de vrienden die ik nog heb geven echt om mij.
Klaas zei
Ook ik heb met iemand te maken gehad die aan de kenmerken van sociopathie en psychopathie voldoet.
Wat dan? Gewoon een advocaat strafrecht inschakelen…
De gast, ik ken hem via de kroeg, publiceerde op internet een artikel over mij, welke naar laster neigt. Ik heb hem gebeld en ik kreeg een scheldpartij over mij heen. Ik heb toen mijn jurist ernaar laten kijken en die had zoiets van: je hebt met een mafketel van doen. Wat je moet doen is gewoon zijn leefomgeving vermijden.
Dat bevalt mij dus prima. En ik heb van die gast geen last meer.
Kimmetje zei
hallo,
Ik vind het heel erg moeilijk om te zeggen, wanneer iemand nu een sociopaat is. Vooral wanneer het om je eigen vriend gaat. Ik loop nu een jaartje met hem en er beginnen mij aan hem dingen op te vallen.
Hij vidn zichzelf anders dan andere mensne. dit zegt hij ook zelf. Maar wat hem anders maakt dan anderen word mij maakt hij me niet duidelijk. Daarnaast vind ik dat hij een groot gevoel voor trots heeft. Hij kan mij gene gelijk geven, wanneer ik weet dat ik gewoon gelijk heb.
Hij denkt heel erg zwart – wit.
Hij geeft me veel aandacht, neem cadeuatjes mee, met name chocola. Omdat ik dat erg lekker vind en dit weet hij. dit is ook erg lief van hem. Maar wanneer ik niet meteen een stukje neem, dreigt hij ermee om het in de ton te gooien. Dit doet hij ook, wanneer ik geen stukje neem. Maar ik vis het gewoon net zo goed weer uit de ton.
Veelal prestatiegericht. In het begin vooral op het seksgebied. Als het aan hem lag deden w ehet wel zes of zeven keer achter elkaar snachts. Nou, daar heb ik geen zin aan.
al met al, begint het me op te vallen dat hij erg intelligent is en heel erg makkelijk mensen onbewust stuurt. Dit begint me vooral op te vallen. Dit voelt hij feilloos aan.
Dit zijn nog maar de kleine trekjes die me beginnen op te vallen. We hebben nu een jaar zowat, maar we zien elkaar maar 1 keer in de week. Wegens omstandigheden. Ik ben een beetje angstig dat me na verloop van tijd meer en meer trekken aan hem zullen opvallen. Hoe denken jullie hierover??
Kimmetje
Helena zei
@ J:
vind het goed dat je je stem laat horen in deze discussie. Het is namelijk wel mogelijk om te veranderen als je dat zelf wilt en eraan wilt werken. Ik respecteer dat enorm. het is blijven vechten tegen jezelf en dat valt niet mee. Ik hoop voor je dat je in je omgeving voldoende steun hebt om het vol te houden en om je te corrigeren als dat nodig is.
de gevallen die hier worden beschreven zijn volgens mij echt de allerergste, mensen voor wie geen hoop op verbetering is omdat ze niet beter willen worden.
mijn ervaring leert dat ze altijd iemand anders zullen vinden om voor hun karretje te spannen en ze daarmee wegkomen zolang er mensen zijn die onwetend zijn van het bestaan van deze afwijking.
Sociopathen zitten zo vol van zichzelf dat ze zich niet kunnen voorstellen dat het aan hen kan liggen en dus zullen ze niet veranderen, of ze moeten hun “match” ontmoeten, een nog grotere sociopaat dan zij, er is tenslotte altijd baas boven baas, misschien dat ze dan wel wakker gaan worden en zo het tij kunnen keren.
@ Kimmetje:
het feit dat je op deze site terecht bent gekomen en twijfelt of je vriend een sociopaat is zegt al iets natuurlijk. Ik zou zeggen neem je gevoelens serieus. Deze mensen zijn meesters in twijfel zaaien waardoor het ze vaak lukt om je in het gareel te houden. Sexuele pretatiedrang is geen normaal gedrag, zeker niet als het ten koste gaat van wat jij wilt, omdat je aangeeft dat het voor jou niet hoeft.
Luister naar je gevoel, ik weet niet of je nog met deze jongen bent, wellicht vind je het moeilijk om het af te breken omdat je al een jaar hebt geinvesteeerd in de relatie. Echter als je de verhalen en ervaringen van anderen leest, moet je er toch niet aan denken dat het zover zou kunnen komen bij jou en dat je jezelf gaat verwijten dat je niet naar jezelf hebt geluisterd. Je weer helemaal opnieuw moet beginnen met het leren vertrouwen van mensen en jezelf; wanneer het misbruik lang genoeg geduurd heeft, kan het soms jaren duren met heel veel intensieve therapie om erover heen te komen.
Denk aan jezelf. Leer ervan. Wat trekt je aan in deze persoon en zit er welicht bij jouwzelf iets scheef vanuit een overtuiging , ervaring of onzekerheid waardoor je moeite hebt met het herkennen van gedrag dat schadelijk is voor jezelf.
Bedenk wel dat er altijd twee partijen nodig zijn voor misbruik:
de een maakt gebruik en de ander staat het toe.
Ik hoop dat je mede hierdoor en alle ervaringen van anderen in staat bent om voor jou de juiste beslissing te nemen.
groetjes,
Helena
lisette zei
ik heb sinds een paar maanden mijn relatie beeindigd, en ik ben er vrij zeker van overtuigd dat mijn vriend een sociopaat was. Hij kende geen spijt, wat hij mensen ook aandeed. Hij kwam in vechtpartijen terecht (hij sloeg zelfs mijn beste vriend), brak in bij mensen, kon liegen als de beste. Hij had daarnaast nog een hele hoop andere stoornissen zoals adhd en asperger. Hij probeerde me te isoleren van mijn vrienden, zei de liefste woordjes maar meende er niks van. Gek genoeg begon ik zijn manipulatieve gedrag na een tijdje door te zien, en ik merkte dat ik het kon kopieeren. Ik merkte dat ik zelf begon te veranderen en heb het uitgemaakt. Hijzelf begon die avond nog iets met een meid waarmee hij al maanden liep te flirten (ik wist dat). Van mezelf ben ik er altijd van overtuigd geweest dat mensen goed zijn, een hart en een ziel hebben. Nu weet ik dat dat niet voor alle mensen geldt. Ik wens mijn ex een isoleercel en een lekker warme knuffeltrui toe, dat is het enige wat hij verdient. mensen zoals hij zijn een gevaar voor de maatschappij. Tip voor alle mensen die dit gedrag herkennen: sociopaten zijn niet te veranderen, ze zijn niet in staat lief te hebben, en als je met ze om blijft gaan zullen ze je uiteindelijk vernietigen. Blijf uit hun buurt.
Bert zei
Hoi,
Ik heb een ex vrouw die mijn leven een complete hel heeft gemaakt tijdens mijn huwelijk en na de scheiding mijn dochter naar de kloten heeft geholpen. ons kind is nu 14 en is inmiddels na 6 jaar knokken uit huis geplaatst. er is een voogd aangewezen, maar ze blijven zeggen hoe belangrijk het is voor de moeder kind verhouding dat ze elkaar blijven zien. Dochter gaat graag in de weekenden naar haar moeder om uit de sfeer van het instituut te komen. Ze laat copie gedrag zien en is soms net een mini moeder. Ik hou van mn dochter en wil haar helpen. Iedereen in de hulpverlening ziet en weet dat er van alles loos is, maar kunnen er verder niet zo heel veel aan doen. het liegen en volhouden van dingen die nooit zijn gebeurt hebben schade aangericht bij het kind, in haar beleving is papa niet te vertrouwen omdat papa haar in de steek heeft gelaten, geslagen zelfs enz enz… terwijl ik werd bedreigt door moederlief met arrest voor … noem het maar familie en vrienden worden net zo vaak ingeruild als de vuilcontainer wordt geleegt. als iemand vragen stelt over het gezin, (school buren) verhuizen ze naar een andere regio waar het hele verhaal weer opnieuw kan beginnen. nieuwe school, nieuwe oma/tante, of neef/nicht zijn dan makkelijk gevonden. Als waarheidsvinden niet helpt, en je constant onderuit wordt gehaald door weer een shokerend verhaal, wat kun je doen om je dochter te beschermen en haar een opvoeding te geven waar veiligheid, vertrouwen en liefde voorop staat?
Marjolein zei
Ben aan het zoeken gegaan naar sociopaten en op deze site terecht gekomen.
17 jaar samengeleefd en getrouwd geweest met, naar ik denk , een sociopaat.
4 jaar geleden ontdekte ik dat hij een dubbelleven leidde, andere vrouw, sex op internet en ga zo maar door. Het is een lang verhaal maar kort gezegd: hij is vertrokken, een spoor van schulden en ellende achter gelaten, totaal niet geinteresseerd in het welzijn van mij en de (3) kinderen.
Woont in het buitenland met nieuwe vriendin en baby is onderweg.
Achteraf gezien ben ik in onze relatie veranderd van een leuke zelfstandige vrouw in een bijzonder onzeker, verdrietig persoon. Nooit iets aardigs, hij was altijd weg of emotioneel niet aanwezig.Ook geen leuke vader voor de kinderen, altijd te druk met zijn eigen dingen.
Op het moment rent hij van de ene (hooggeplaatste) baan naar de andere , ziet de kinderen 1 keer per jaar, betaald geen alimentatie, liegt constant maar vindt wel weer een prachtige baan en staat op het internet als de succesvolle manager.
Vind het erg moeilijk om te leven met het feit dat ik al die jaren verprutst heb aan iemand die geen emoties kent. De finaciele problemen door zijn onverantwoorde uitgavenpatroon hebben er ook ingehakt, we zijn een tijd dakloos geweest en hebben diverse keren moeten verhuizen, nu hebben we eindelijk een leuk huurhuisje en komt er wat rust. Ook voor de kinderen die nu 6, 8 en 10 zijn.
Ben in eerste instantie bij een psycholoog geweest, nu al lang geleden maar heb het gevoel dat ik meer hulp nodig heb om hier uit te komen.
Dawn zei
Ik heb zelf de nodige ervaring met een relatie met een psychopaat. En wil eigenlijk alleen maar jullie aanmoedigen om hulp te zoeken bij een psycholoog. Mijn ervaring is enigszins hetzelfde, ben zelf ook intelligent en snap ook niet hoe ik dit (tot 2 x toe nog wel) heb laten gebeuren. Het is belangrijk om te beseffen dat er iets in je is waardoor je je aangetrokken voelt tot dit soort mensen. Ben altijd eigenwijs geweest en heb geen hulp gezocht, maar doe het nu wel om mijn huidige relatie (met een goede, leuke, lieve vent) goed te houden.
Overigens…betrap ze op hun leugen, betrap ze op hun spel…en er staat opeens een heel ander persoon voor je. Zo simpel als dat. En je kan hem niet redden, ook die ontmaskerde niet.
en @J: nee ik snap dat het ook geen lolletje is voor de psychopaat zelf en zowiezo zijn er gradaties. En wat jij doet, je verstand gebruiken, omdat je weet dat je gevoel het niet kan, is heel nobel.
Oh en op de vraag is het besmettelijk? Ben het eens met de stelling van het artikel. Nee dus, maar er is wel een kans dat je onbewust eea gaat copieren.
Alexandria zei
Het zijn inderdaad de kinderen waar ook ik mij de grootste zorgen om maak. Ik hou hun gedrag nauwlettend int oog, probeer te ontdekken of zij ook van deze trekjes hebben. Ben razend om leugens, zelfs leugentjes om bestwil vind ik niet kunnen.
Ik zou mijn hele verhaal kunnen vertellen, maar deze site is geen boek. Bovendien, ik heb het al vele malen herhaald, tot vervelens van sommige mensen toe denk ik, en het komt in grote lijnen overeen met wat hier verteld is, ik herken het meeste. 3 therapeuten, een psychiater en een assertiviteitscursus met een ervaren(?) begeleidster, niemand kon mij vertellen wat er aan de hand was. 1 vriend die oplette op wat ik te vertellen had vond het antwoord een paar maanden geleden op internet. En ik dacht dat ik alleen was, ik dacht dat er iets mis was met mij, echt… waarom, waarom, dat was wat altijd in mijn hoofd spookte, waarom.
Waarom hielp niets van wat ik deed, ik trachtte perfect te zijn op alle tereinen, als echtgenote, moeder, partner… Waarom mislukte altijd alles, werd alles verkeerd begrepen, uitgelegd, voelde ik mij de grootste mislukkeling op aarde… Waarom kon niemand mij helpen????
Nu zie ik het, begrijp het. Maar ik ben kwaad op al die “profesionelen” die het alleen maar erger maakten, die mij niet konder vertellen wat er aan de hand was, het alleen nog maar erger maakten, want hij scherpte zijn wapens daar, hij werd alleen maar slimmer gemaakt door die mensen en ik kwam nog dommer over.
50 kg woog ik toen ik met de twee jongste kinderen vertrokken, zat in een depressie. Als ik gebleven was was ik er nu niet meer, dat besefte ik.
Nu leef ik weer, gelukkig. Nu ben ik enkel nog bezig met de kinderen te beschermen, met hen uit te leggen dat ze voorzichtig moeten zijn en beseffen dat het niet aan hen ligt maar aan hem, meer kan ik niet doen.
PM zei
Het valt me op dat het hier meestal om een vrouw gaat die over een mannelijke psychopaat spreekt. In mijn geval is het andersom. Mijn ex was\is een psychopate. Als ik haar leerde kennen, was ze poeslief, met een zacht stemmetje sprekend, je zou ze echt een aureooltje zoals van een engel boven het hoofd gehangen hebben. Maar na enige tijd kwam de ware aard van het beestje boven. Ze verweet (maar wel nooit in het gezicht, wel steeds achter de rug) iedereen,ze haatte iedereen, de buitenwereld was slecht,ontelbare leugenachtige verhaaltjes over anderen, die steeds de slechterikken waren (zij was de goeie).Mensen tegen elkaar opzetten, via sluwe achterpoortjes dus zonder zelf echt de confrontatie aan te gaan. K zag in een paar weken tijd een echte metamophose, het masker viel af. Tieren, verwijten,klauwen, schoppen deed ze om een opmerking die ze voordien gekregen had van een vriend van me. Iets heel banaal, het vermelden niet waard maar het was de aanleiding die haar masker plotsklaps deed afvallen. Ik had haar persoonlijk niets misdaan maar het werd op mij uitgewerkt. Ze was te laf om het aan de buitenwereld te laten merken. Daar deed ze zich nog steeds voor als het perfecte lieve, zachtaardige vrouwtje. Weken van pesterijen en treiteren gingen voorbij. Vele keren maakte ze me s nachts wakker om me te kleineren en te treiteren. Ik liet me doen om dat ik echt niet wist wat er gebeurde. Het ging mijn petje te boven, niet te verstaan door iemand die normaal redeneert. Maar toen ik mijn conclusies trok en haar aankondigde dat ik haar ging verlaten omwille van haar gedrag, pakte ze zonder verpinken de telefoon op, belde naar haar vader om te zeggen dat ik haar sloeg. De wereld op zijn kop, een echte laffe daad, judasgedrag. Ze had nooit bij haar vader geleefd, maar bij de grootouders dus de vader kende haar kuren en onbetrouwbaarheid niet. Toen de man toekwam waren zijn ogen kogels, ik wou het uitleggen maar kreeg de kans niet en werd dus beschouwd als de slechterik. Het tegenstrijdige is dat die vrouw me doodgraag zag en niets liever had dan dat ik bij haar zou blijven, maar toch was het sterker dan haarzelf. Ze kon het niet laten. Later heeft ze gesmeekt, dit gedurende maanden opdat ik terug bij haar zou gaan, ik moest haar een nieuwe kans geven, ze zou het nooit meer doen. Ik ben er met mijn ogen open ingetrapt en ging er opnieuw me samen wonen. Sluw en slim als psychopaten zijn, was ze terug poeslief en ik had geen spijt van mijn beslissing. Ondertussen had zij al plannetjes uitgedokterd om me bij haar te houden. Niets is toevallig bij haar, maar wel beraamd. Ze zorgde ervoor dat ze snel zwanger was, we kregen een zoon en even later kochten we een huis. Kort nadien kwam er nog een dochter bij en voila klaar is kees, ze had haar doel bereikt, me in haar netten gestrikt en beetje bij beetje kwam terug de ware aard van de persoon boven. Ze zaaide tweestrijd in de familie, trok vriendschapsbanden stuk, begon thuis weer met de scepter zwaaien. Ik werd in een hoekje geduwd en durfde of kon niet onmiddellijk mijn valiezen te pakken zoals de vorige keer. Ik had 2 kinderen met haar, eveneens een woning. Bovendien voelde ik me op dat moment moe en onzeker, met als gevolgd dat ik bij de pakken bleef zitten en me weer onder de voet liet lopen. Naar de buitenwereld toe liet ik niet merken met welk kreng ik te doen had. Toen ik uiteindelijk toch van haar weg ben gegaan want het was een onmogelijke situatie, heb ik heel wat leed geleden om alles achter de rug te hebben. Een correcte of eerlijke regeling kun je met dergelijke mensen niet hebben. Ze zijn laf en het tegenovergestelde van fairplay. Behandel je ze zelf maar dan fair, dan ben jij nog de bedrieger en oneerlijke. Bijgevolg heb ik een lange lijdensweg achter de rug om de praktische zaken geregeld te krijgen en om de kinderen niet kwijt te spelen. Ze heeft er alles aan gedaan om de kinderen, met wie ik een hele goede band heb en waar ik zielsveel van hou, van me af te nemen.
Ik heb gevochten als een leeuw, en na 3 rechtszaken waarbij ze bovendien 3 verschillende advokaten in dienst nam, ben ik nu hopelijk voorgoed van deze psychopate af. De laaghartigheid van de middelen en leugens die ze bij haar raadsmannen en de rechtbank gebruikte tarten alle verbeelding. Telkens verloor ze het pleit daar ze geen echte argumenten had en ik meestal leugenachtige aantijgingen kon weerleggen, toch kwam ze met nieuwe truken en nieuwe raadsmannen voor de dag. Ze heeft hierin haar kinderen niet gespaard. Ook zij werden gebruikt om toch maar het pleit te winnen. De kinderen volledig in haar handen laten zou ook voor hen nefast geweest zijn. Ik blijf uiteindelijk achter met een financiele kater, k heb ontelbare slapeloze nachten achter de rug, k ben onzeker geworden, ben mijn vertrouwen in de mensen kwijt, kan minder genieten van mijn kinderen daar ik nog steeds een onbewuste angst heb dat ik ze toch nog aan die zieke geest kwijtspeel, ik kan zo nog even doorgaan. Kortom de persoon die mij destijds om nog een kans smeekte heeft mij als mens veel afgenomen. Ik zal nooit meer dezelfde zijn als tevoren. Het enige wat ik haar nochtans vroeg als voorwaarde om bij haar te blijven was dat ze NORMAAL zou doen. Maar dat kan ze niet en zal het nooit kunnen.
Ingrid zei
Beste PM,
Wat een verhaal. Wat een herkenning! In alles wat ik hier lees.
Ik ben zelf nu twee jaar op weg om een relatie van 26 jaar te proberen achter mij te laten.
Probeer uit alle macht terug te worden die ik diep van binnen ben.
Verlies aan zelfvertrouwen, mannen, inbreuk op je karakter, op je hele ziel. Geen mens die dat niet heeft ervaren, weet wat dit met iemand doet.
Ik ben wel trots, trots als een pauw dat ik na 26 jaar steeds weer de neiging te hebben om aan mezelf te twijfelen, tóch de knoop heb doorgehakt.
Zijn woorden ”het lukt jou nooit alleen” heb ik getrotseerd.
Tenslotte bezit hij alles wat hij heeft dankzij mij. Hoezo kan ik het dan niet alleen?
En weet je? Het gaat mij helemaal lukken.
Maar woorden en gedachten moet je ook omzetten in daden.
Voorlopig ben ik vreselijk in gevecht met mijzelf, aan het worstelen met de verwerking en mijn tot nul gereduceerde energieniveau. Maar ergens weet ik dat ik het moet redden.
Ik hield mijzelf toch ook staande in die 26 jaar? Wat niets afdoet aan de schade die het heeft aangericht. Maar ik hield de machine draaiende.
In de echtscheiding koos ik voor een advocaat. Wat van zijn kant werd bestookt met woorden als belachelijk, onnadenkend en teleurstellend. Gelukkig hield ik vol. Ik hoop nog dit jaar door die sores heen te zijn, zodat ik me met mijn twee kinderen kan gaan richten op hopelijk ites positiefs.
Voor iedereen die beschadigd is geraakt in een relatie met een sociopaat, weet alsjeblieft dat jij OK bent. De dingen die je ziet en vreemd vindt, zíjn dat ook! Twijfel niet aan jezelf, want niemand is zo gek dat hij/zij zoiets kan verzinnen. Het gebeurt gewoon echt. Er zijn zieke geesten. En ….. weet vooral dat je heel sterk bent. Niemand doorstaat dit als hij/zij niet een sterk persoon is. Put hieruit alsjeblieft de kracht om voor jezelf te kiezen. Ieder mens heeft recht op geluk! En niemand mag andermans leven aanwenden voor zijn eigen geluk. Voelt het of dat wel gebeurt? Ga dan en wacht niet te lang. Vertrouw erop dat je het kunt. Hoe minder het contact wordt, des te helderder ga je de dingen zien. Maar geef het tijd. En werk aan jezelf voordat je in een andere relatie stapt. Je bent namelijk door de psychopaat geschaad en een beetje ziek. Je weet niet meer hoe gewone relaties ‘behoren’ te zijn. Alles op zijn tijd. Maar wees vooral eens een tijdje lief voor jezelf. Dat heb je verdiend en daarmee stijgt je zelfrespect.
Tenminste dat denk ik te weten, want ik zit er zelf nog middenin.
Iedereen heeeel veel sterkte in deze strijd!!!!!
Sylvia zei
Ik heb heel sterk het idee dat mijn zus een relatie heeft met een sociopaat. Hij is haar zo aan het afzonderen dat ik mijn eigen zus nu kwijt ben geraakt en hij geniet daar ook nog van. Ik denk ook niet dat het lang duurt voordat hij iedereen tegen mij op heeft gezet, aangezien ik nu niet meer in zijn gedachtes meega. Weet iemand hoe ik dit aan mijn zus duidelijk kan maken (alles wat ik doe lijkt namelijk zinloos en te verergeren) en hoe ik zelf met een sociopaat kan omgaan?
Ingrid zei
Hoi Sylvia,
Mijn zus heeft ook dingen gezien, maar gedacht zich er niet mee te moeten bemoeien.
Nu spijt mij het erg dat zij zweeg, ook al weet ik niet of ik er iets mee zou hebben gedaan. Toch heb ik het gevoel dat ik er wel over zou hebben nagedacht op momenten dat ik weer eens in de knoop raakte met iets dat gebeurde. Misschien dat de visie van iemand anders dan helpt om de dingen wél helder te zien i.p.v. aan jezelf te gaan twijfelen. Want dát is dé grote valkuil; niet kunnen geloven dat de ander in staat is te doen wat hij doet en dan dus maar aan jezelf gaan twijfelen. In dit proces raak je steeds meer van jezelf kwijt en vertrouw je niet meer op je eigen oordeel!
Probeer haar te steunen en aan te geven dat je er voor haar bent als ze ergens mee zit.
Een tip die ik je wil geven. Probeer een boek te vinden dat haar aan het denken kan zetten, dat haar herkenningspunten geeft, zodat ze zonder schaamte en op haar eigen tempo tot een beter inzicht kan komen. Twee zou je er kunnen overwegen. De eerste is ”Als liefde pijn doet en je weet niet waarom” van Susan Forward en Joan Torres. De tweede is ”Als ik nee zeg, voel ik mij schuldig” van Manual J. Smith. Beiden zijn te koop op bol.com
Veel geluk!!
Ingrid
dennis zei
hier boven staan kleine kenmerken die op iedereen kunnen slaan! ik vind t niet duidelijk en je zou dit eraf moeten halen want als mensen dit zien, denken ze dat iedereen sociopaat is.
ik ken een paar sociopaten en t ligt niet zo makkelijk als je denkt.
ze zijn heel erg ingewikkeld en erg verschillend van elkaar.
Bij de meeste sociopaten zit een heel triest verhaal achter.
Die hebben zich afgesloten vam gevoel in een crusiale ontwikkeling vase(de pubertijd)
Door slechte zorg zullen er veeeel meer opduiken!
-edit- Dennis, ik heb een paar reacties die niet gaan over het besmettelijk zijn van sociopaten bij dit artikel weggehaald.
Anoniem zei
Ga de confrontatie aan, wees zelf open.
gr Frank.
Ingrid zei
Vergeet het!!!!!
Dat verlies je. Altijd. Deze mensen weten feilloos alles te verdraaien op een manier dat je je afvraagt hoe ze het voor elkaar krijgen (en ik kan verdomd goed mijn woordje doen).
Van mensen die altijd gelijk willen hebben en hun eigen verdraaiingen geloven valt niet te winnen. Je verliest altijd.
Zolang je er geen familie- of liefdesrelatie mee hebt, zal dit wel te overzien zijn.
Maar in een emotioneel intiemere relatie, maakt het je kapot. Echt waar! En geloof me als ik zeg dat ik heel sterk bén. Tegen deze mensen is geen kruid gewassen. Zij zíjn het onkruid. Ga maar wieden dus en probeer het zo snel mogelijk uit je tuintje te weren. Dat is de ening remedie
lilian zei
Beste dames en heren,
ik heb hulp nodig, hoop iets te horen van jullie waar ik mee verder kan.
Na 20 jaar relatie te hebben gehad met iemand die volledig in beschrijvingen van psychopaat/sociopaat en ook jullie ervaringen past, is de knop eindelijk door. Scheiding is uitgesproken. Echter net als bij velen is het geen eindstreep. Hij – een drietaal eigen bedrijven, die uiteraard verliesgevend zijn, ik – een vaste baan met en goed salaris. Hij bleert, ik betaal hem alimentatie. Zoon van 12 die volledig mijn verantwoordelijkheid is, geen bijdrage van hem. Studerende dochter, die ook financieel van mij afhankelijk is, en ook geen bemoeienissen van hem, in financiële zin dan. Mijn ex heeft al geruime tijd een vriendin. Wonen samen. En weer ondanks dat iedereen het weet, ook mijn kinderen, mevrouw en haar dochter zijn immers daar als de jongste op bezoek is bij zijn vader,blijft hij beweren dat “het samenwonen” niet waar is. Dus ik blijf maar dokken. En verder isolatie, zwaartmakkerijen.
Soms ben ik zo wanhopig, dat er bijna niets onder mijn handen vandan komt. Ondanks de scheiding blijft mijn ex me uitkleden en mijn leven, werk en zelfs prille nieuwe relatie voor zijn gewin gebruiken.
Mijn advocaat is nog aan het werk. Toch kan ik niet anders zeggen dan dat het lijkt dat met deze verstoorde dynamiek zij te weinig te maken heeft gehad. Alles netjes, cnfm de regels ( wat mij wederoom op giga kosten brengt). Hij bleert, zonder enige onderbouwing, en krijgt tot mijn verbazing alles.
Heeft iemand hier ervaring mee? Help!
Lilian
Anoniem zei
Beste Lilian,
Wat jij meemaakt heb ik ook bijna 15 jaar ervaren en sinds mijn scheiding een aantal jaren geleden is de situatie alleen maar slechter geworden. Ook mijn ex is psychopaat en zijn presentatie is zo geloofwaardig dat niemand hem als zodanig zal typeren. De meesten denken nog steeds aan een gewetenloze crimineel dan wel moordenaar, maar dat is een uiterste en gelukkig zeer zeldzame vorm van een breder verschijnsel. Vaak is een psychopaat maatschappelijk redelijk tot zeer succesvol. Kijk maar naar je ex met zijn bedrijven die ‘helaas’ failliet zijn gegaan. Waarschijnlijk ´gebruikt´hij nog steeds mensen en middelen om zich als zodanig te presenteren en ´lastercampagnes´worden helaas ook niet geschuwd… Zoiets is verschrikkelijk en geeft vreselijk veel verdreit en het is een uitputtingsslag om je steeds te moeten ´verdedigen´ tegen iemand die geen geweten heeft. Je weet dat er iets niet klopt en gaat twijfelen aan jezelf omdat je ‘het bewijs’ niet rondkrijgt. De omgeving herkent de psychopatische aard niet, je ex blijft áardig en geloofwaardig’ doen bij de juiste personen (lees ook bij de rechter) en jij krijgt (deels) het nakijken. Men vindt het immers niet geloofwaardig dat ‘zo’n innemend iemand’ zo destructief kan zijn.
Probeer het los te laten en de focus te leggen op jezelf. je bent een goed mens en die kwaliteiten heb je gelukkig nog steeds, ondanks zijn beschadigende houding. Probeer je zelfvertrouwen weer op de rails te krijgen en zelf je koers uit de stippelen die goed is voor jou!!!!
Wat mij enorm geholpen heeft is het boekje van Jan Storms: ‘Destructieve relaties op de schop’. Een absolute aanrader voor iedereen die met een psychopaat te maken heeft (gehad). Het biedt inzichten hoe psychopathie onstaat en geeft inzicht in het gedrag. Je kunt het hierdoor herkennen en heel belangrijk: definiëren. Het ligt dus niet aan jou: het is een waarheid een beangstigende waardheid waarop je de grip moet zien terug te krijgen.
Het boek kan je daar enorm goed mee helpen. Er staan talloze tips in om de grip op je leven terug te krijgen en de pscyhopaat zo min mogelijk speelruimte te geven.
Belangrijkste is: neem afstand!!!!(daar waar mogelijk) laat de communicatie zoveel mogelijk verlopen via derden en probeer te gaan werken aan je herstel. Want dat laatste is zo ontzettend belangrijk. De pijn, het verdriet, de onmacht, ze moeten eruit. Het zoek is zeker een aanrader voor (dierbare) mensen in je omgeving die zo jouw verhalen beter kunnen begrijpen, want wat je meemakt is ECHT WAAR! Zoek steun bij mensen die je wel begrijpen en laat je nieuwe relatie niet ontwrichten door zijn wangedrag. Wijs hulpverleners en ook je advocaat op dit boek, want psychopatie (1 op de 20 mensen lijdt eraan) moet veel bekender worden; de schade die ze aanrichten is enorm!
Het boekje kan echt heel helend werken, de herkenning voor jou zal groot zijn. Er is eindelijk ruimte voor erkenning dat jij (en je kinderen en je dierbaren) zo lijden onder deze man met zijn geloofwaardige presentatie. Het is, – voor zover mij bekend – het enige goed onderbouwde boek waarin psychopatie volledig wordt beschreven met zeer bruikbare handvaten/inzichten en begrip voor het slachtoffer. Dat is belangrijk om aan herstel toe te komen. Je kunt je dankzij dit boek beter ´wapenen´ en het geloof in jezelf herwinnen.
Over de rechtszaak. Een goede advocaat kan steun bieden maar gebruik hem-haar niet als psycholoog, dan wordt het erg duur. Wijs hem-haar desnoods ook op het boek en heb je geen vertrouwen in je advocaat kies dan voor een andere. Essentieel is een goede strategie, waarbij je pro/actief moet zijn. Waarschijnlijk wordt je door je ex van allerlei dingen beschuldigd die niet echt relevant zijn voor jouw kwestie. De verleiding is dan ook groot om je `in de breedte´te gaan verdedigen. Niet doen. Behoudt focus± stel jezelf doelen wat je echt wilt bereiken en onderbouw dit met goede feiten.
Je ex heeft een bedrijf± een advocaat die verstand heeft van accountancy is een must, want deze zaken moeten goed worden doorgelicht!!!! Laat ook meenemem in je bezwaarschrift de ´veroordeling´tot proceskosten als je eindeloos gedaagd wordt, dan bestaat de kans dat je ex die kosten moet betalen als blijkt dat zijn rechtsgangen meer lijken op ´treiterijen´ maar inhoudelijk weinig toevoegen. Procederen kost inderdaad ´bakken met geld´en dat geld kun je beter investeren in jezelf, je kinderen, nieuwe relatie e.d. het is zo belangrijk dat je nu goed voor jezelf gaat zorgen en heel belangrijk± je op de toekomst kunt gaan richten! Je moet verder en dat wil je ook.
Mocht er een mogelijkheid bestaan voor een ´viergesprek´ met jouzelf, je ex en wederzijdse advocaten dan is dit voordeliger maar met psychopaten is dit waarschijnlijk een onhaalbaar streven….
Ik hoop dat je iets hebt aan mijn ´tips´ mocht je nog vragen hebben dan hoor ik het graag.
Vertrouw op jezelf en heel veel sterkte!!!!
Elrike
Over de juridische
Elrike zei
Beste Lilian,
Nog even een korte aanvulling (eigenlijk voor iedereen die met pscyhopaten te maken heeft (gehad) en de weg van ‘herstel’in wil slaan…
1. Het helen van jezelf werkt het beste als je het contact met de pscyhopaat (zoveel mogelijk) beeindigd.
2. Bouw (emotionele) bindingen met de psychopaat zoveel mogelijk af..
3. Richt je op jezelf (daar hebben je kinderen/dierbaren ook het meest aan). Focus op je eigen heling en een gelukkiger leven. Richt je op het herstel van je lichaam en je geest en omgeef je met lieve en begripvolle mensen… (ook dit discussieforum kan zeker ‘helend werken’ m.b.t. herkenbaarheid/ervaringen uitwisselen; prachtig initiatief!!!
Nog een goede link: .. Dan komt je o.a. uit op het boek van Jan Storms ( Destructieve relaties op de schop)..veel bruikbare tips en de mogelijkheid tot het vinden van een goede behandeling om weer in het reine te komen met jezelf!!!!
Houdt vast aan je innderlijke overtuiging: jij bent een gezond mens!!! Leg de focus op jezelf!!! Jij bent nu belangrijk!!!
Veel sterkte voor iedereen die zijn/haar eigen leven weer op de rails probeert te krijgen.
Neger niet je gevoelens, die moeten ‘eruit’ (emotio) maar laat je verstand ook zegevieren (ratio) dat je de sleutel tot verandering in eigen hand hebt!
Je kunt er zelf veel aan doen om een kwalitatief beter en veel gelukkiger leven te leiden!
Elrike
Anne zei
Hallo,
Ik ben Denis, ik ben net 19 en ik ben in de ban van een sociopaat.
Ik herken echt heel veel van wat hier omschreven staat. De man in kwestie heeft het er moeilijk mee, maar alsnog doet hij dingen die niet kunnen. Hij heeft me laten vallen en mijn vrienden zo gemanipuleerd dat ze me verstoten. Hij haalt relaties uit elkaar, hij is eigenlijk heel arrogant, hij roddelt erger dan welk meisje dan ook, hij heeft geen schaamte, hij is nooit boos, hij manipuleert alles en iedereen, maar hij blijft 1 op 1 charmant.
Hij wou geen relatie met me, omdat hij me een te bijzonder persoon vond en hij MIJ niet voor de gek wou houden. Dat is hem ook ingepraat door zijn vrienden die mij erg mogen.. Ik was eerst verdrietig, maar achteraf is het uiteraard beter. Ik zie hem alleen te vaak. Het voelt een beetje als een vloek. Ik vind hem nog steeds te interessant, hij is een van de weinigen mensen waar ik op een hoog niveau mee kan praten..
Ik denk dat ik ook op m viel dankzij mijn angst/ongemakkelijkheid voor emotionele binding met een minnaar. Ik hoefde daar bij hem niet bang voor te zijn.
Ik heb mijn hart voor hem opengesteld, maar het antwoord bleef uit en dat terwijl ik zeker niet makkelijk mijn hart open stel voor een man..
Hoe kom je daar over heen?
Elrike zei
Beste Dennis,
Verliefdheid is niet zomaar weg helaas en dat zal moeten slijten. Maar je voelt inmiddels heel goed dat deze man niet goed voor jou is… je vriendenkring is geinfecteerd en jij bent beschadigd. Dat weegt niet op tegen ´een paar goede gesprekken´ en de plezierige spanning die er is t.a..v. deze psychopaat… het doet je geen goed en dit rationele argument zou eigenlijk zwaarder moeten wegen dan de emotionele kant die verliefdheid heet….
Laat hem los, vermijd contact! ga ergens anders uit en probeer nieuwe vriendschappen aan te gaan die wel gebaseerd zijn op gelijkwaardigheid! je bent veel te bijzonder om te gaan lijden door 1 iemand )!!!’. Niet doen. je bent nog zo jong dat er vast wel iemand op je pad komt die jouw wel op een goede manier waardeert en van je houdt waardoor je wel jezelf durft te geven en een gezonde emotionele binding durft aan te gaan! Geloof in jezelf en gooit het roer om!!! Hoe moeilijk ook… Je hebt nog vele andere kansen op geluk wat er gezonder uitziet en die kansen komen er ook!
heel veel sterkte!!!!
Elrike
lilian zei
Beste Elrike,
mijn grote dank voor je steun. Weet je, als ik lees wat de andere hebben meegemaakt en nog steeds meemaken en zet mijn eigen ervaringen hier bij, dan springen tranen i mijn ogen. Ik ben nota bene zelf een hoogopgeleide hulpverlener die door nabijheid en emotionele betrokkenheid blind is geweest. Al die jaren..
En het meest nare is dat het nog niet voorbij is. Emotionele chantage, zwaartmakkerijen, financieel uitkleden en isolement.Ik kom er boven op, zeker. Nu nog focus en niet in de breedte ( dank hier voor). Ben ( bijna) gestopt om iedereen proberen te overtuigen dat ik echt niet een gekke, agressieve, doorgedraaide minkukel ben. Meerde contacten zijn verbroken, en moet zeggen het voelt goed.
Ik ben geboren en getogen in buitenland ( dat kan je wel nog steeds merken vooral op schrift). 20 jaar in Nederland, liefde voor mijn ex. Mijn leven hier volledig opgebouwd, diploma’s, medische specialisatie, 2 kinderen, 8 jaar geleden kanker overleefd. Een sterke vrouw zou je zeggen. Dat klopt ook, wel 20 jaar in de ban van een psychopaat, dat hakt in.
Ik heb het boek van Storms meteen besteld.
Dank, Elrike. VEEL STERKTE VOOR ALLEN die met deze onkruid te maken hebben
Lilian
Elrike zei
Beste Lilian,
Bedankt voor je mail…. Ik hoop van harte dat het boek iets voor je kan betekenen. Ik ben ook hoogopgeleid, heb een goede functie en ben goed onderlegd op het gebied van de psychologie…
Echter, geen grotere valkuil dan ‘de liefde’ en teveel (ongezonde) empathie/medelijden/begrip voor een partner. Heb net als jij alles bewust meegemaakt en vreselijk geleden en mijn 3 kinderen met mij en nog steeds… Ik kende de (liefdeloze) jeugd van mijn ex en had daardoor altijd veel compassie. Steunde hem met alles, ten koste van mezelf. Het leed is zo groot.. Ik zie ook de schade bij mijn kinderen die het gedrag van hun vader niet kunnen plaatsen: de ene keer de ‘betrokken vader’ de andere keer kleinerend, agressief maar altijd met behoud van geloofwaardige presentatie naar de buitenwereld. Ik moet ze tegen hem beschermen maar dat is ook een strijd want hoe krijg je je bewijs rond??? Kinderen blijven loyaal en bij hulpverleners roept psychopathie associaties op met (doorgaans) grote criminelen en niet met succesvolle mensen die – op het oog – maatschappelijk gezien goed geintegreerd zijn en zich prachtig kunnen presenteren. Het is ook moeilijk om door de facade heen te prikken, het heeft ons al jaren van ons leven gekost…
Mijn empathie is jarenlang mijn valkuil geweest. Ook het niet kunnen benoemen, de twijfels, de angst. Familie en bekenden zagen het niet en ik voelde mij enorm alleen in mijn verdriet. Gelukkig heb ik mijn werk altijd volgehouden maar ik leefde niet meer.
Uiteindelijk ben ik ook in therapie geweest maar met weinig esultaat. Daarna in ‘relatietherapie’ omdat toch wel duidelijk werd dat mijn relatie mijn levensgeluk zwaar ondermijnde maar eenmaal in therapie loog mijn ex ook alles aan elkaar. Verdraaide de situatie wist zich innemend te presenteren met geveinsde compassie naar mij toe, waardoor ik maar geen vinger kon krijgen op ‘de zere plek’.
Ik weet nu waar de oorzaak zit… maar de schade is zo groot en het leed idem dito. Gelukkig ligt het ergste achter mij… Wat dat betreft word ik ook heel verdrietig als ik alle verhalen lees…
Het boek heeft mij enorm gesteund om de grip op mijn leven weer terug te krijgen. Ik ben benieuwd hoe jij het boek zult ervaren als hulpverlener. De auteur bepleit ook dat er veel meer aandacht moet komen voor psychopathie binnen (o.a.) het gebied van de geestelijke gezondheidszorg. De schade die psychopaten aanrichten is enorm maar zelf blijven ze buiten schot. Ik hoop van harte dat (ook middels dit forum) deze discussie getild kan gaan worden naar een hoger maatschappelijk niveau.
Het zijn de slachtoffers die de klappen vangen en (vaak) in therapie komen en bedeeld worden met oneiglijke diagnoses… Het verhaal wordt niet geplaatst in de context die het verdiend. Je blijft eenzaam in je pijn en beleving en krijgt niet de steun die je wilt krijgen maar oh zo hard nodig hebt.
Jij bent ook de sterke vrouw en dat heeft gemaakt dat je alles hebt kunnen overleven en zelfs nog een zware ziekte hebt overwonnen. Waarschijnlijk grotendeels ook alleen. Ik hoop van harte dat je je zelfvertrouwen weer terugkrijgt en in je eigen kracht kunt gaan staan, wat die heb je!!!
De juridische strijd is een fiks kluif maar ‘keep it short and simple’. Houdt het bij de feiten, bepaal een focus en geef je advocaat GERICHTE opdrachten.
Laat je consulteren door een fiscalist of accountant en spreek alles goed door: wat is JOUW doel en wat kun/wil je bereiken. Dat moet onderbouwd worden! Lastercampagnes zijn veelomvattend en werken verlammend maar spelen nauwelijks een rol in het familierecht. Zorg daarom dat de juiste instanties zijn geinformeerd voordat je ex daar ook zijn slag slaat. Wees hem voor en bepaal en strategie. Niet met verwijten maar door pro-actief te zijn en te wijzen op de dingen die gebeuren en dat je je zorgen maakt en vraag hoe zij (instanties/hulpverleners) je kunnen helpen.
Informeer, mocht er aanleiding voor zijn, desnoods de politie als je bedreigd wordt, maar zoek vooraf wel een goed aanspreekpunt of ga naar een groter bureau waar de experstise zit op het gebied van laster als je je bedreigd voelt/zorgen maakt. Ze zijn verplicht om er notitie van te maken.
Houdt zelf ook een dagboek bij, dan heb je dingen om op terug te vallen.
File opbouwen is helaas vaak nodig om het overzicht te behouden en op terug te kunnen vallen als de situatie er om vraagt.
Zorg dat DE JUISTE mensen goed geinformeerd zijn en laat je niet met ‘een kluitje in het riet sturen’door onwetendheid bij je gesprekspartner. Volg je gevoel, durf je gevoel weer te volgen, dat voelt zoveel beter, maar waarschijnlijk weet je dit al.
Ik wens je heel veel sterkte met alles en hoop dat je liefdevolle mensen om je heen hebt die je hierin kunnen steunen!
Ga voor je eigen geluk en dat van je kinderen!
groetjes,
Elrike
lilian zei
Beste Elrike,
gisteren bij het bestelen van het boek van Storms, las ik wat reacties op het boek. Ineens werd ik zo verschrikkelijk verdrietig om het feit dat ik ook in mijn huidige prille relatie voortdurend op mijn hoede blijf. Blijkbaar voel ik me tot de “charismatische optreden van een psychopaat ” aangetrokken. Mijn huidige vriend komt in vele opzichten heel vertrouwd en warm over. Soms raak ik in een toestand op opkomende angst : “is het niet te mooi om waar te zijn?” Wat mij wel in enige mate gerust stelt, is dat ik ben niet bang ben om het me hem over mijn diepe angsten te praten. Ik voel me hier in gehoord, begrepen en gesteund.
Ook ik ben in therapie gegaan. Toen ik het voor het eerst deed, was ik bang dat ik me van bewust word dat mijn relatie een martelgang is. Dus omzeilde ik zeer ervaren therapeuten. Mijn laatste therapie, die ik nog steeds doe, noem ik “uur van reflectie”. Begonnen toen nog samen met mijn ex, tweetaal knallende ruzies met mijn ex gehad tijdens de zitting. Zijn reactie “is het normaal?”, “zij is gestoord”. Nu ga ik alleen. Dat doet me heel goed.
In de middag net voor de beslissende ruzie die uiteindelijk tot misschien het grootste en gezondste besluit van mijn leven zorgde, scheerf ik dit.
Sorry voor een enorme lap tekst
14 juni 2009
Mijn tuin
Nog zo veel niet ontdekt, griezelig
Eerste stappen lastig en angstjagend…
Die moet ik wel zetten
Het meest lastige dat er eigenlijk twee tuinen zijn:
een van mij alleen- die is al beangstigend genoeg
en de andere die van ons beiden:
en hier is een overwoekering ten top .
Mijn eigen tuin- is mijn werk
de gezamenlijke – van ons beiden
Er is bij mij alleen geen vertrouwen dat wij die nog kunnen laten groeien
Beiden hebben flink aan het verval van dien gewerkt
in elke hoek groeit er iets dat zo veel schaduw geeft,
dat ik er niet meer kan ademen
Schaduw en ademen?
ik zou zeggen een moeras, die het lucht opzuigt
Ik ben niet verantwoordelijk voor je planten
Het kan zijn dat je die gezet heb als antwoord op een onkundige beslissing van mij
En toch is het jouw beslissing, jouw antwoord, jouw gedrag
En gevolgen voor jouw en ook voor de gezamenlijke groei.
Ook ben ik niet verantwoordelijk voor jouw tuin
Moeilijkheid zit hem allen in
dat veel planten van mij, hoe en wie ik ben als tuinvrouw
lijken voor jouw als een aanval te voelen
aanval op je eigen kwaliteiten, geloof, gevoel over je zelf in het algemeen
Dus het is voor mij kiezen:
of mij eigen tuin verwaarlozen en die van jouw vol in de zon zetten
of voor mijn eigen aangroei en ontwikkeling zorgen
In de tuin van ons beiden kan en wil ik niet meer planten
Geen drama’s meer voor mij met onkruid
En voor iets moois en nieuw… durf ik eigenlijk niet
Mijn angst is gebaseerd op feiten van verwoesting
met zware laarzen door een nieuw gewas
Prada of Bristol maakt eigenlijk geen barst uit
Kapot is kapot
Leven uit angst of liefde?
Liefde is niet altijd een warm dons dekken
Soms is die hard en koud
En toch is dat liefde
Lilian
Lijda zei
Beste allemaal,
Wat een herkenning in wat ik lees in jullie ervaringen over sociopathie !
Het geeft mij steun want ik ben zo eenzaam ermee geweest …er zijn geen woorden voor.
Het is voor mij een lange weg geweest om te weten dat het een gedragsstoornis is en sociopathie heet.
ik heb het ervaren dat het in de familie van mijn ex man voorkomt als aangeboren,vanaf de familie van zijn moeder.ik ben dat pas ingaan zien na mijn scheiding .
2 broers van hem zitten in het criminele circuit,1 zus en tante hebben het.
toen ik mijn ex leerde kennen zei hij we kunnen beter niet met mijn familie omgaan want dat geeft alleen problemen,hij gaf als oorzaak de dood van zijn moeder(toen hij 9 was)en de tweede moeder die liefdeloos was,kortom niet deugde.
ik geloofde dat als 19 jarige we zijn getrouwd en kregen 2 dochters.
we hadden kontakt met zijn zus en tante,zijn zus tot haar scheiding ,toen wilde zij geen kontakt meer.
mijn ex paste zich aan,kon het heel goed vertellen overal was wel een verklaring voor,geen eigen iniatief,altijd negatief over alles en iedereen,ik was zijn alles enz.ik moest sterk zijn en alles draaiende houden,gek genoeg heeft me dat sterker gemaakt.behalve dat ik van alles vreemd vond was ik ook beinvloed dat de schoonmoeder en vader de “schuld” hadden .zij zijn verhuist en een nieuw leven begonnen zonder de kinderen van de eerste vrouw.zij reageerden niet op de geboorte van onze dochters.
ik was gelukkig met mijn kinderen ..pas achteraf na meerdere onverklaarbare dingen zijn we gescheiden.de kinderen waren toen 19 en 17 jaar,de jongste ging met mij mee de oudste studeerde en woonde op kamers.
toen was het een hel …maar dat werd veel erger door de gedragingen van mijn kinderen,het is niet te verwoorden zo erg….liegen ,werken op je normale gevoelens,tegen anderen uitspelen,alles werd gebruikt,voor aandacht en om te profiteren…ik heb zoals altijd mijn grens aangegeven steeds weer,ondertussen zocht ik hulp,om het te begrijpen ,kan ik er iets aan doen…uiteindelijk inzien hoe erg het is….dat mijn eigen kinderen die ik met liefde heb gekregen,genoten,liefde gegeven,gewoon moeder…zo zijn.wereldvreemd aan mij.ik heb zelfs een tijd gehad dat ik het niet kon/wilde inzien.(dan maar mijn schuld)bij huisartsen en psycholoog werd er niet geluisterd,
het lag aan mij de gescheiden vrouw die haar weg niet kan vinden.ik ben heel veel gekwetst met een pijn en eenzaam zijn daarmee dat is bijna niet te bevatten.het was overleven.
ik kijk eerlijk naar mezelf en heb het toch steeds weer voor mezelf voorgehouden hier kan jij niets aan doen …en blijf trouw aan jezelf.maar je gaat er kapot aan
toen mijn dochters trouwden hadden ze mij niet meer nodig en werd alles (ook)zelfs)tegen mij gekeerd.nu zie ik hen 3 jaar niet meer ,ik KON niet meer.van binnen ben ik stuk uitgeput en moedeloos. ik heb die tijd kontakt genomen met de borderline lotgenoten groep en later begrip gekregen van een familie vertrouwens persoon en zo inzicht dat het sociopathie/psychopathie is.
ik kan niet goed mijn emotie s opschrijven /uiten,dat begint nu .
dit is een hele stap .
Lijda
Helena zei
Het is een tijdje geleden dat ik op deze site was en voelde vandaag de behoefte om hem weer eens te bezoeken.
Ik vind het geweldig dat deze site een platform bied voor mensen om hun ervaringen te delen en anderen te helpen om de moeilijke tijd door te komen na de schadelijke ervaring met een sociopaat.
Ik hoop dat meer mensen deze site zullen vinden en er baat bij zullen hebben.
ik moet eerlijk zeggen dat het lezen van de ervaringen van anderen naast verdrietige gevoelens, me meer steun en inzicht geven dan al die sessies bij de psycholoog. Daar gaan ze ervan uit dat ik ziek ben, terwijl ik getraumatiseerd ben door het zieke gedrag van anderen, het lijkt me toch dat daar wel een verschil in zit.
Ik ben nu zelf een drietal jaar verder. Het gaat met vallen en opstaan. Ik heb nagenoeg alle contacten verbroken met de mensen die mij schade berokkenden. Toch blijft het moeilijk, dingen komen nog weleens voorbij, verdriet, maar ook weleens wanhopig, wordt het ooit beter? Zal ik ooit weer mezelf kunnen zijn? Hoe blijf ik sterk voor mijn kinderen zodat ze er zo min mogelijk onder lijden? Een nieuwe relatie heb ik nog niet, ik ben daar nog lang niet aan toe. Ik laat wel weer voorzichtig mensen toe, maar blijf wel op mijn hoede. Veel mensen snappen niet dat ik zo voorzichtig ben; gelukkig hebben ze mijn ervaring niet, denk ik dan maar.
Het voelt als een eenzame strijd, maar liever dat dan leven in een situatie waar ik aan ten onder ga.
Ook ik ben hoogopgeleid en me zeer bewust van hoe mensen kunnen zijn, maar ik had altijd begrip en empathie voor hen die het in mijn ogen moeilijker hadden. Nu heb ik dat niet meer. Onlangs probeerde weer iemand het bij me, om met een zielig verhaal en veel drama mijn leven binnen te komen en dit keer was ik zowaar op tijd. Ik heb het gewoon afgekapt en ga deze persoon uit de weg. Natuurlijk roddelt deze persoon over mij tegen anderen, want in hun ogen ben je arrogant als je geen contact wilt met mensen die manipuleren, maar het kan me niets schelen.
Sociopaten komen in alle lagen van de bevolking voor, het is jammer dat er nog zo weinig bekendheid aan wordt gegeven want er zijn er zovelen die ermee te maken krijgen. Ik hoop dat er meer aandacht komt voor deze problematiek, zodat mensen duidelijker kunnen herkennen wanneer ze met een sociopaat te maken hebben, zodat ze er niet intrappen.
Heel veel dank aan jullie allen voor het delen van jullie ervaringen.
Veel sterkte en succes,
groetjes,
Helena
Sabirah zei
Help.. dat is het enige wat mijn hart schreeuwt.. ik heb nu vier jaar een relatie met een persoon die me emiotioneel helemaal tot de grond gelijk maakt.. En ik weet het niet meer, de persoon die ik zo vertrouwde en heel veel toevertrouwd heb, gebruikt mijn eigen informatie op een hele verschrikkelijke manier om mij te kleineren.. en hij geeft alles een hele gemene foute draai.. Als ik iets zeg over hem dan zitten we in no time weer over mijn falen of zwaktens te praten.. en hij geeft dat een hele pijnlijke gemene draai.. en ik vind het allerergste dat ik me echt beroofd voel.. Ik weet niet hoe ik hieruit moet komen, voel me net een hond die hij de ene keer aanhaald en aait om vervolgens mij trappen te geven waar ik helemaal van uit mijn doen raak..
Ilona Berghmans zei
Hallo Sabirah,
Ik weet perfect hoe je je voelt. Ik heb 15 jaar samengeleefd met een narcistische psychopaat. Ik was geen mens meer. Compleet uitgeput, uitgebuit. Ik leefde niet meer, maar ik overleefde. Stond elke morgend doodmoe op, kon mij nauwelijks nog bewegen van de spierpijnen en wist niet hoe ik weer de dag doormoest. We hadden ook een kind samen. Drie jaar geleden ben ik erachter gekomen dat hij al vier jaar lang een dubbel leven leidde. Ik was zo blij want dat was een reden om hem aan de deur te zetten. Ik ben daarna 10 maand in therapie gegaan. Ik wist niet meer dat ik bestond, wie ik was en wat ik waard was. Alles heeft hij kapot gekregen. Ik ben er als herboren uitgekomen. Ik straal en ben zooooo gelukkig. Na drie jaar alleenstaande mama te zijn heb ik nog geen behoefte gehad aan een nieuwe partner. Ik heb zoveel van mij moeten weggeven, ik durf het niet meer aan. Volgens mijn therapeut zal ik levenslang last hebben met mijn ex, en dat klopt volledig. Hij woont samen met zijn vriendin, waar hij al vier jaar mee was tijdens mijn relatie met hem. Maar hij valt mij bijna nog dagelijks lastig. Al zijn problemen van nu projecteert hij nog steeds op mij, en alles is nog altijd mijn schuld. Mijn dochtertje gaat om de twee weken een weekend naar hem. Een paar dagen voor het weekend begint hij mij lastig te vallen met mails en smsen, en de dagen na het weekend ook. Ook finacieel raakt hij er niet aanuit. Terwijl hij zaakvoerder is van een bloeiend bedrijf. Hij heeft mij vandaag nog laten weten dat zijn vriendin zijn belastingen heeft moeten betalen omdat hij geen geld heeft, door mijn schuld. Hij maakt iedereen wijs dat hij nog steeds alles voor mij betaald (huis, verzekeringen,…). Vaak denk ik eraan hoe gelukkig ik zou zijn de dag dat hij doodvalt. Heel erg dat ik aan zo’n dingen denk, maar hij blijft mij gevangen houden, zoals mijn therapeut had voorspeld. Mijn therapeut zijn woorden waren: Meid, je hebt levenslang.