Lidl, Aldi, Schlecker
Geplaatst door mensen op 24-04-2007
Het klinkt even ongelofelijk als Gödel, Escher, Bach en toch zie je het gebeuren: Duitse supermarkten veroveren Europa met de laagste prijzen, terwijl hun eigenaren daarmee superrijk worden.
Ik stel me de vragen:
- Wat is het geheim van deze Duitse supermarkt discounters, en
- waarom werkt niet elke winkeleigenaar op die manier?
Op 24 april 2007 was op de TV-zender Arte de documentaire “Discounter und ihre Methoden” te zien. In deze reportage werd de truuk getoond, waarmee de Duitse bedrijven Lidl, Aldi, Schlecker en Netto met lage prijzen toch kapitalen verdienen.
Deze truuk blijkt verbazingwekkend simpel te zijn.
Het geheim zit hem in de manier waarop ze omgaan met het personeel.
Iedereen wordt constant gecontroleerd, ook de filiaalleider.
Als medewerkers kiezen ze vaak (jonge) vrouwen, die gemakkelijk te intimideren zijn omdat ze weinig alternatieven voor een andere baan hebben. Deze laten ze zo veel mogelijk uren werken voor zo weinig mogelijk geld. Soms gaat dat zelfs buiten de in de wet gestelde grenzen.
Wanneer het tot ontslag komt, komt het door angst vaak niet tot een rechtzaak. En indien toch, dan spaart Lidl niet op advocaatkosten. Medewerksters van Aldi worden dusdanig geïntimideerd dat ze geen gebruik durven te maken van hun vakbondsrecht. Het echtpaar Schlecker werd veroordeeld tot een boete van 1 miljoen euro wegens uitbuiting van het personeel.
Als ze het bedrijf moeten verlaten worden vrouwen gedwongen, in aanwezigheid van meerdere mannen (waaronder soms een notaris), om een schuldbekentenis te tekenen.
Een lokale krant die berichtte over aansluiting bij de vakbond van het personeel van de lokale Aldi kreeg direct na de eerste publicatie voor meer dan een jaar geen advertenties van Aldi meer ter plaatsing.
Schlecker was het bedrijf dat uit kostenoverweging geen telefoonaansluiting in de filialen had. Dat gecombineerd met de kleine bezetting maakte deze filialen op een gegeven moment tot een groot slachtoffer van roofovervallen.
Walmart
In Amerika staat de winkelketen “WAL*MART” bekend om het lage prijzen concept. Maar veel meer dan de Duitse firma’s (of wat van ze bekend is) oefent de Amerikaanse firma invloed uit, ook op leveranciers en de omgeving van de winkel.
Walmart heeft bijvoorbeeld vanwege uitbuiting van het personeel al meer dan 100 keer zoveel boete moeten betalen als Schlecker.
In de film “WAL-MART: The High Cost of Low Price” is te zien dat aktiegroepen in de Verenigde Staten de manier van zakendoen in de openbaarheid hebben weten te brengen. En dat ze als gevolg daarvan ook met succes het openen diverse nieuwe Walmart vestigingen hebben kunnen tegenhouden.
Duitse electronicawinkels
In Nederland zijn ook diverse Duitse electronica winkels aktief. Onderzoekers nemen aan aan dat deze bedrijven hun winst halen uit 3 peilers:
- ze eisen extreem flexibele inzet van het personeel;
- alleen de aanbiedingen zijn er goedkoop (normale prijzen zijn hoog);
- en voor service buiten garantie betaal je de hoofdprijs.
Links:
- Aldi markt in het nieuws
- mei 2008: Günther Wallraff under cover bij Lidl
- golyr.de: Wenn Aldi-Tüten träumen
stuffonwalls zei
de link “vrouwen” vs “lage prijzen” is mij niet helemaal duidelijk.
Anne zei
Wat een knip en plak stuk is dit zeg! De ene (onredelijke) redenatie na de andere. Het gevoel bekruipt me wanneer ik dit lees, dat je oorspronkelijke stukje verhaal te kort was en daarom een paar stukjes erbij gezet hebt. Waar slaat dat Walmart stuk op? Het kleurt je verhaal! Je neemt een bedrijf “onder de loep” dat je bui-ten-gewoon slecht vindt, verhaalt vervolgens over een nog slechter bedrijf en dat moet dan iets betekenen? Blijkbaar zijn de Duitse ketens dus toch niet zo slecht? Want het kan nog veel erger?
Heb je er ooit over nagedacht waarom deze bedrijven zoveel boetes moeten betalen? Vast niet! Omdat deze bedrijven enorm groot zijn.
Even voor jou: groot bedrijf = veel werknemers = veel boetes.
Nog grotere internationale keten van supermarkten= honderduizenden werknemers = heel veel boetes.
Krijg je een beetje door waar ik heen wil?
De volgende zin staat representatief voor je stukje: “Het klinkt even ongelofelijk als Gödel, Escher, Bach en toch zie je het gebeuren: Duitse supermarkten veroveren Europa met de laagste prijzen, terwijl hun eigenaren daarmee superrijk worden.”
Terwijl hun eigenaren daarmee superrijk worden? Nou en? Elke topman van een enorme internationale keten krijgt vijf keer meer betaald dan JP. Winst is de hele opzet van een bedrijf. Je laat het klinken alsof het slecht is. Jammerrrr……
En dan dit:
“Duitse electronicawinkels
In Nederland zijn ook diverse Duitse electronica winkels aktief. Onderzoekers nemen aan aan dat deze bedrijven hun winst halen uit 3 peilers:
* ze eisen extreem flexibele inzet van het personeel;
* alleen de aanbiedingen zijn er goedkoop (normale prijzen zijn hoog);
* en voor service buiten garantie betaal je de hoofdprijs.”
Hou toch op! Wat is hier mis mee? Waarom denk je dat een winkel uberhaupt geopend wordt? Er moet winst gemaakt worden en klanten zijn zelf verantwoordelijk waar zij hun aankopen doen. Ze mogen ook ergens anders heen, maar blijkbaar vindt jij dat ze ergens anders heen MOETEN omdat je iets hebt tegen de “grote boze Duitsers.” Die zijn al even weg hoor!
Ik begrijp het punt wel wat je wilt maken. Nobel genoeg. Maar de manier waarop is slecht uitgevoerd. Volgende keer beter.
Spater…..
mensen zei
Hallo Anne,
Dank je dat je de moeite genomen hebt om je woede in woorden om te zetten en op de site te plaatsen. Het is duidelijk dat er meer uitleg nodig is bij dit artikel.
De “mensen” blog is anders dan wat je van blogs gewend bent. Ik schrijf nergens een mening die ik dus ook niet in de tekst aan mensen probeer op te dringen. Ik laat bezoekers zien in welke richtingen ze nog meer zouden kunnen denken. Alle regels die je aanhaalt in je reaktie zijn gewoon feiten.
Het vergelijken van de boetes van Walmart met de boetes van Schlecker is iets wat ik wel afgewogen heb bij het schrijven van het artikel. De verhoudingen bleken zelfs heel anders te liggen dan je zou denken, maar dit is niet echt van belang voor de strekking van het artikel en daarom staat het er nu zoals het er staat.
Voor wat deze blog in het algemeen betreft is namelijk niet geld het allerbelangrijkste op de wereld, maar is dat de mens. Datgene wat mensen van zichzelf laten zien en datgene wat ze niet van zichzelf laten zien. Mensen die werken voor een baas, of die de baas zijn. Mensen die zich wel of niet aan regels houden. Mensen die al dan niet gelukkig zijn. Mensen die een industrie opbouwen, mensen die een samenleving afbreken. (De titel van de blog had een aanwijzing moeten zijn.)
Dat de eigenaar en oprichter van een succesvol groot bedrijf veel geld verdient lijkt me niet meer dan logisch. Waar je vandaan haalt dat dit artikel daar een punt tegen zou willen maken begrijp ik niet; het is iets dat nergens in mijn artikel geschreven staat.
Het onderwerp van het artikel staat helemaal bovenaan: de paradox van het rijk worden met lage prijzen. Deze blog is nergens “tegen”, maar juist ergens “voor”: ik laat zien hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben. Daarover gaat het grootste deel van mijn tekst en de twee filmpjes (heb je ze bekeken?) waar ik naar link.
De term “Duits” gebruik ik als verzamelnaam voor de genoemde winkelketens omdat deze toevallig allemaal van Duitse oorsprong zijn. De genoemde manier van omgang met mensen gebeurt in veel meer landen en ongetwijfeld bij heel veel andere bedrijven in Nederland. Maar die zijn niet zo groot dat hun werkwijze bekend geworden is. Jammer dat dit voor jou aanleiding was om Godwin’s Law te raken.
BVL zei
Heb jij ook een probleem met lidl of aldi laat het ons weten